تا به حال چیزی در مورد بیماری نیوکاسل شنیده اید؟

از علل و علائم تا عوارض انواع بیماری نیوکاسل

بیماری نیوکاسل یک بیماری ویروسی است که از مرغ ها و سایر پرندگان به انسان ها منتقل می ‎شود. کنترل این بیماری در استرالیا شامل واکسیناسیون ، نظارت، گزارش سریع بیماری و استاندارد های بالای زیست ایمنی می ‎باشد . 

بیماری نیوکاسل

بیماری نیوکاسل چیست؟

این بیماری توسط برخی ویروس های سروتیپو پارامیکسیو که مربوط به پرندگان است ، در سراسر جهان از جمله استرالیا شیوع پیدا کرده است و تقریبا در تمام گونه های پرندگان مشاهده می ‎شود.

انتقال این بیماری به انسان ها بسیار نادر است ، با این حال در صورتی که یک فرد از گوشت پرندگان آلوده به این بیماری تغذیه کند ، ممکن است به مدت 1-2 روز دچار سردرد و علائم بیماری آنفولانزا شود اما با این وجود با خوردن گوشت پرندگان آلوده به این بیماری ، خطری تهدید کننده سلامتی انسان نخواهد بود .

گوشت پرنده

انواع بیماری نیوکاسل

گونه های زیادی از بیماری نیوکاسل وجود دارد که دارای شدت و علائم مختلفی هستند :

نوع اول:

این بیماری، در پرندگان وحشی بروز پیدا می‎ کند و به آن ها آسیبی نمی ‎رساند؛ اما در صورتی که گله های طیور با این ویروس ها در تماس قرار بگیرند، ممکن است برخی از این ویروس ها جهش یابند و به ویروسی قوی تر با علائم شدید تر تبدیل شوند . این بیماری در سال های 1998 تا 2002 در شرق استرالیا شیوع پیدا کرد و کنترل آن بسیار پر هزینه و دشوار بود اما با این وجود صنعت مرغداری و ایالت ها و دولت های مشترک المنافع، برنامه ای ملی برای مدیریت بیماری نیوکاسل تنظیم کردند.

نوع دوم :

این بیماری بسیار خطرناک تر و واگیردار تر از نوع اول این بیماری است که برای دور نگه داشتن این ویروس از مردم استرالیا، اقدامات قرنطینه ای انجام گرفته است .

قرنطینه

علائم بیماری نیوکاسل چیست ؟

علائم بالینی بیماری نیوکاسل به شدت و عوامل دیگری مانند سن ، سلامت عمومی و وضعیت ایمنی پرندگان بستگی دارد و در برخی موارد ممکن است هیچ گونه علائمی از این بیماری در فرد مشاهده نشود . به طور معمول علائم بالینی شامل سیستم تنفسی ، عصبی و دستگاه گوارش است و ممکن است شامل موارد زیر باشد :

علائم نوع دوم این بیماری عبارتند از:

  •  افسردگی
  •   بی میلی به خوردن غذا
  •   ضعف
  •   لزر
  •   سرفه
  •   عطسه و مشکل در تنفس
  •   مدفوع آبکی (اسهال) به رنگ سبز مایل به زرد
  •   تیره شدن پوست در شانه ها
  •   از دست دادن تعادل در بال ها و پاها
  •   اسپاسم
  •   تشنج
  •   تغییر ناگهانی در میزان تخم های پرنده
  •  نرم و پوسته پوسته بودن تخم ها و مرگ 

علائم نوع اول بیماری نیوکاسل، مشابه علائم ذکر شده برای نوع دوم این بیماری است اما در شدت کم تری بروز پیدا می کند .

این بیماری ممکن است منجر به علائم بالینی شدید و در نهایت منجر به مرگ شود و همچنین ممکن است تنها با علائمی مانند مشکلات تنفسی و کاهش تعداد تخم مرغ در طیور دیده شود.

سرفه

بیماری نیوکاسل چگونه گسترش پیدا می‎ کند؟

پرندگان وحشی منبع ویروس نیوکاسل هستند. پرندگان آلوده، ویروس را از طریق مدفوع ، ترشحات چشم و بینی و همچنین هوا، گسترش می ‎دهند.

در صورت تماس پرندگان خانگی با پرندگان آلوده به بیماری نیوکاسل، از طریق آب و مواد غذایی و ... این بیماری به آن ها و سپس به انسان ها منتقل خواهد شد . 

آیا درمانی برای بیماری نیوکاسل وجود دارد ؟

خیر، هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد. 

مسئولیت تولید کنندگان طیور در برابر پیشگیری از شیوع این بیمار چیست؟

بیماری نیوکاسل یک بیماری قابل انتقال است و بنابراین در صورت مشاهده علائم این بیماری در طیور خود، سریعا این موضوع را به وزارت صنایع گزارش دهید و همچنین لازم است که طیور توسط دامپزشک متخصص معاینه شوند.

لازم به ذکر است که هرچه زودتر این بیماری تشخیص داده شود، سریع تر می ‎توان آن را درمان کرد؛ در غیر این صورت به سایر پرندگان نیز سرایت خواهد کرد و از آنجایی که علائم بیماری نیوکاسل بسیار متغیر است، نیازمند تشخیص آزمایشگاهی می ‎باشد. همچنین برای پیشگیری از بروز این بیماری در طیور بهتر است آن ها را نسبت به این بیماری واکسینه کنید .

واکسیناسیون در مرغ های گوشتی (مرغ هایی که مورد مصرف قرار می‎ گیرند) اجباری نیست، مگر در صورتی که مرغ ها بیش از 24 هفته سن داشته باشند که با این وجود بهتر است واکسیناسیون انجام شود .

واکسن

چگونه می‎ توان خطر ابتلا به بیماری نیوکاسل را در پرندگان کاهش داد؟

علاوه بر انجام واکسیناسیون ، رعایت استاندارد های بالای زیست ایمنی برای کاهش خطر ابتلا به بیماری نیوکاسل و سایر بیماری های شایع در بین طیور، از اهمیت بالایی برخوردار است که استاندارد های زیست ایمنی عبارتند از:

  •  اجازه ندهید که طیور با پرندگان وحشی در تماس باشند.
  •  اطمینان حاصل کنید که آب مصرفی طیور، توسط پرندگان آلوده و زباله های تولیدی آن ها، آلوده نشده باشد و حتما قبل از مصرف آن را ضدعفونی کنید.
  •  اطمینان حاصل کنید که غذای مصرفی طیور توسط پرندگان آلوده و یا زباله های آلوده آن ها در تماس نبوده باشد.
  •  قرنطینه کردن پرندگان و دور نگه داشتن آن ها از بازدید کنندگان
  •  استفاده از کفش و لباس های استریل برای کارکنان مرغداری
  •  عدم تماس برقرار کردن کارکنان مرغداری با پرندگان وحشی در خارج از محل کار
  •  پاکیزه نگه داشتن محیط مرغداری و حیاط آن
  •  استفاده از ظروف استریل برای آب و غذا دادن به پرندگان
  •  شستن دست ها قبل و بعد از دست زدن به پرندگان